صاحبــدلـی به مـدرســه آمد ز خـانقــاه

بشـکســـت صـحـبـت اهــل طـــریــق را

گفتـم میـان عابـد و عـالـم چه فـرق بود

تـــا بـرگـــزیــدی از آن، ایـــن فریـــق را؟

گفت آن گلیم خویش میکشد بدر ز موج

وین جهـد می کـنـد که بگیــرد غـریق را.

                                                                                                  «شیخ اجل - سعدی شیرازی»

تمــام خـاک را گشتــم، به دنبـــال صــدای تو

ببین باقی ست روی لحظه هایم جای پای تو

اگـــر مؤمـن اگــر کافر، به دنبال تـو می گـردم

چرا دسـت از ســـر مـن برنمی دارد هـوای تو

دلیـــل خلقـــت آدم، نخــواهـی رفـت از یــادم

خــدا هـم در دل مــن پـر نخـواهد کرد جای تو

صدایـم از تو خواهد بود اگر برگـردی ای موعود

پـــر از داغ شــقایـق هـاســت آوازم بـــرای تو

تـو را مـن با تمــام انتــظارم جست و جو کردم

کدامین جاده امشب می گذارد سر به پای تو

نشــان خـانـه ات را از تمــام شــهر پرسـیـدم

مگـر آن سـوتر است از این تمـدّن روسـتای تو

                                                                    «یوسفعلی میرشکّاک - زخم بی بهبود»