هـم مـرگ بـر جهـان شـما نیــز بگـذرد هــم رونـــق زمــان شــما نیـــز بگـذرد
وین بوم محنت از پی آن تا کـند خـراب بــر دولــت آشــیان شــما نیـــز بگـذرد
بـــاد خــــزان نکـبــــت ایّــام ناگــــهـان بـر بـــاغ و بـوســتان شـما نیــز بگـذرد
آب اجل که هست گلوگیر خاص و عام بـر حلـق و بـر دهان شـما نیــز بگـذرد
ای تیغـتان چـو نیـــزه برای سـتم، دراز ایـن تیـــزی ســنان شـما نیـــز بگـذرد
چـون داد عـادلان به جهـان در بقـا نکرد بیـــــداد ظالــمـان شــما نیـــز بگــذرد
در مملکت چو غرّش شیران گذشـت و رفت ایــن عـوعـو سـگان شـما نیـــز بگـذرد
آن کس که اسـب داشـت غبـارش فرو نشـست گـــرد ســم خـران شــما نیـــز بگـذرد
بادی که در زمانه بسی شمع ها بکشت هـم بـر چراغــدان شــما نیـــز بگـذرد
زین کاروانسـرای بسی کاروان گذشت ناچـار کــــاروان شـــما نیــــــز بگـذرد
ای مفتـخر به طالـع مسـعود خویشـتن تـأثیــــر اختــران شــما نیـــــز بگــذرد
این نوبت از کسان به شما ناکسان رسید نوبـت ز نـاکسان شـــما نیـــز بگـذرد... .
«سیف فرغانی ـ خطاب به مهاجمان مغول»