شعر زیر، از سروده های دوستی است که از بردن نامش معذورم! اما... بگذریم!.

در دلتنگی حصار شیشه­ای این تُنگ،

هنوز خاطرات دریایی­ام

                                نفس می­کشد.

برای این ماهی شوربخت گم­کرده دریا،

کاش کسی

صدفی پر از صدای دریا بیاورد!.

«...»