در کوله بارم

- هر غروب -

به خانه می برم

اندوه متراکم هزار ابر را

شبانگاه

ستاره ها

سر بر بالشم می گذارند

و مهتاب

در چشم های خیسم

                               به خواب می رود!.

«انسیه موسویان - شب ستاره و گیسو»